مىبرند ، گذران مىكنند . شمار ايشان نيز اكنون كاهش يافته است . كوه جولان : برابر آنست از سمت دمشق چنانكه ياد كردم . من در آنجا أبو إسحاق بلوطى را با چهل مرد پشمينه پوش ديدم كه در مسجدى گرد مىآمدند . أو را دانشمندى يافتم كه در فقه پيرو سفيان ثوري بود . خوراك ايشان بلوط بود كه ميوه‌اى به اندازه خرما ولى تلخ است . ايشان پوست آن را كنده [ در آب مىافكنند ] تا شيرين مىشود [ سپس خشكانده ] آرد مىكنند وبا جو بيابانى كه در آنجا مىرويد مىآميزند [ ونان مىپزند . اين دو كوه هواي خوش وميوه بسيار دارد ] . كوه لكام : آبادترين كوه‌هاى شام وبزرگترين * وپرميوه‌ترين آنها است وامروز به دست ارمنيها است ، طرسوس پشت آن وأنطاكية زير آنست . حكومت : قدرت در اين سرزمين به دست فرمانرواى مصر مىباشد ، ولى در گذشته سيف الدولة [ از بنى حمدان ] بر بخش بالاى آن دست يافته بود . ماليات : ماليات در اينجا سبك است مگر بر مسافرخانه‌ها كه در بارهء بيت المقدس گفتم « 1 » . ولى حمايت دارى گرانست ، بر قنسرين ومركزها سيصد وشصت هزار دينار ، بر أردن يكصد وهفتاد هزار دينار ، بر فلسطين دويست وپنجاه ونه هزار دينار ، بر دمشق چهارصد واندى هزار است . ودر كتاب ابن خردادبه « 2 » خواندم كه خراج قنسرين چهارصد هزار دينار

--> ( 1 ) ص 235 : 2 . ( 2 ) ابن خردادبه ص 75 : 6 .